Müzik Eğitimcileri Derneği (MÜZED) Genel Merkezi Meşrutiyet Caddesi Hatay Sokak No: 5/ 10 Kızılay- ANKARA
(312) 419 03 98 bilgi@muzed.org.tr

AHMET SAY SON YOLCULUĞUNA UĞURLANDI

      Müzik eğitimcisi, müzikolog, yazar, yayıncı, dünyaca ünlü piyanistimiz ve bestecimiz Fazıl Say’ın babası, Müzik Eğitimcileri Derneğimizin örnek üyelerinden AHMET SAY’ı 10 Mayıs 2022 günü  kaybettik.

Ahmet Say için 12 Mayıs 2022 Perşembe günü saat 10:30’da Çankaya Belediyesi Doğan Taşdelen Çağdaş Sanatlar Merkezinde bir anma töreni düzenlendi. Törene sanat, edebiyat, siyaset camiasından çok sayıda yurttaş katıldı. Törende Ahmet Say‘ın yaşamını anlatan bir belgesel sunumu yapıldı. Fazıl Say, “Babam Ahmet Say” adlı piyano yapıtını ilk kez seslendirdi.

Ahmet Say Kocatepe Camii’nde kılınan öğle namazı sonrası sevenlerinin omuzlarında Karşıyaka Mezarlığında sonsuzluğa uğurlandı.

       Allah rahmet eylesin. Huzur ve ışık içinde uyusun. Ailesine, yakınlarına, müzik ve edebiyat dünyasına, sevenlerine başsağlığı ve sabırlar dileriz.

       Sevgili Ahmet Say ağabeyimiz, mücadeleci örnek kişiliğiyle, yapıtlarıyla yaşayacaktır.

MÜZED Genel Merkezi


Ahmet Say, MÜZED 8. Olağan Kurultayında kürsüde konuşurken (Haziran, 2014)
Ahmet Say, MÜZED 8. Olağan Kurultayında Prof. Dr. Ali Uçan ve Hüseyin Akbulut ile (Haziran 2014)

AHMET SAY İLE SÖYLEŞİ:

“BİZ ÇOK YETENEKLİ BİR HALKIZ ANCAK DEĞERİNİ BİLMİYORUZ”*

                Refik SAYDAM, Birsen SÜRMELİ

                • Ahmet Hocam, sizin özgeçmişiniz kitaplarda ve çeşitli kaynaklarda yer alıyor.  Ancak  “Öğretmen Dünyası”, kendine özgü içeriği ve okuru olan bir dergi. Dergimiz okurları için bize  özgeçmişinizi  anlatır mısınız?

                • Öğretmen bir ailenin çocuğuyum. Annem, Darülfünun’un ilk mezunlarından felsefe öğretmeni Nüzhet Say. Babam, Sabahattin  Ali’nin çok yakın dostu; Erzurumlu Fazıl Say. Fakat 9 yaşındayken üstün zekâlı diye İstanbul’a gönderilmiş. Erzurum’da başlayan eğitim hayatı İstanbul’da devam etmiş. Ardından Almanya’ya gönderiliyor. Orada matematik okuyor. Zamanın en ünlü, en çalışkan, en parlak matematikçisi oluyor. Türkiye’ye dönünce İstanbul Erkek Lisesine atanıyor. Bir yandan öğretmenlik yaparken bir yandan da ders kitapları yazıyor. Orta birden, lise son sınıfa kadar olan matematik, geometri, cebir, trigonometri gibi alanın tüm kitaplarını yazıyor. Fakat Maarif Vekâleti, Millî Eğitim Bakanı haklı olarak bu böyle olmaz diyor. Yanına iki arkadaş daha bu diyorlar. Bunun üzerine babam iki değerli matematikçi; Şerif İnan ve Lütfü Atalı bir komisyon kuruyorlar ve kitapları Maarif Bakanlığı adına düzenliyorlar. Fazla para vermiyorlar. Şimdiki gibi olsa onca kitap, Neyse… Uzun yıllar okullarda okutuluyor.

 Babam 50 yaşında apandisitten ölüyor. Geç kalınmış bir vaka nedeniyle öldü gitti. Ben o zaman 13-14 yaşlarındayım. Babam bu kadar erken ölünce annem, ben ve ablam kaldık. Ablam önemli bir sanat tarihçisi Ülker Say. İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümünün ilk öğrencilerinden ve hocalarından. Ablamın eşi Prof. Dr. Cavit Erginsoy, Nobel’e ilk aday gösterilen Türk. O da çok genç yaşta öldü. Böyle bir ailenin zavallı çocuğuydum. Aslında haşarıydım, pek de zavallı değil. Daha lisedeyken fazlaca siyasî konulara girmeye başladım. Çünkü babam iyi bir eğitimci ve iyi bir solcuydu. O da Almanya’da okumuş. Hem de Almanya da sosyalizmin geliştirilip, kitlelerle bütünleştirildiği bir zamana rastlamış babamın öğrenimi. Babam sosyalizmi iyi biliyordu.

Babam 1940 yılında  Kadırga Yüksek Tahsil Erkek Talebe Yurdu Müdürlüğüne atandı. Anadolu’dan gelen yoksul ailelerin çocukları, İstanbul’da hali vakti yerinde olmayan ailelerin çocukları kalırdı bu yurtta. Yemekler yapılırken, hangi vitaminler var, kaç kalori olması gerekir hepsi hesaplanırdı. Annem de böyle şeylere meraklı bir insan.

İstanbul Erkek Lisesi’nde okudum. Bir ay babamın öğrencisi oldum. Sonra babam öldü. Okulu bitirince annem sanki ailenin bir geleneği imiş gibi beni Almanya’ya yolladı. Babamın öğrencisi Müsteşar, geldi ve dedi ki: “Fazıl Say’ın oğlunu Almanya’ya eğitime gönderiyorum ve tüm parasını ben ödeyeceğim.”. Mühendis olmamı istiyorlardı. Ancak ben hiç de öyle şeylere yakın değildim. Fen bilimleri, matematik ilgi alanım içerisinde değildi. 7 Yıl Gazetecilik Enstitüsünde eğitim gördüm. Böylece Almanca öğrenmiş oldum. Öyle sokaktan toplanmaz Almanca… Mutlaka okuyacaksın, yazacaksın, konuşacaksın.

KÖY GERÇEĞİNİ, DOĞU GERÇEĞİNİ KÖY ÖĞRETMENLİĞİMDE ÖĞRENDİM

Türkiye’ye dönünce diplomamı incelediler, baktılar, komisyonlar kurdular ve dediler ki: “Sen üniversite mezunu değilsin.”.  Oysa ben 7 yıl okumuştum. Ardından yedek subay öğretmen olarak Bingöl’e gittim. Çevrimpınar, bir dağ köyü. Kürtçe adı Göresim. İki yıl Kalmam gerekiyordu ben üç yıl kaldım. Çünkü yapılacak işlerim vardı. Ben babamdan da idealistim. O sıralar 27 Mayıs Devrimi olmuştu. 27 Mayıs bir devrimdir; Türkiye için ileri bir adımdır.

Köy öğretmenliği yaptım. Fakat köy gerçeğini, doğu gerçeğini öğrendim. Açtık hepimiz, ben de açtım. Öyle şehirden çökelek falan almıyordum. Onlar ne yiyorsa onu yedim. Köylü beni o kadar çok sevdi ki… Ben de onları çok sevdim. Neyse kendimi çok övmeyeyim. Köy öğretmenliği yaptım. Zavallı bir köyde… Birkaç ay önce geldiler ve beni aldılar götürdüler öğrencilerim. Aradan 50 yıl geçmiş, öğrencim olmuş 60 yaşında… Müthiş bir insanî dayanışma onlardaki. Öyle Kürtmüş, anlamazmış diye bir şey yok. İnsanlıksa ölçüt, onlardadır. En iyi insanlık onlardadır, onların anlayışındadır.

Askerlik bitince İstanbul’a döndüm. Hiç kimseye kapılanmadım. Yazar ve çevirmen olarak çalıştım. Harçlığımı kazandım. Kimseye biat etmedim. Böyle bir insanım. Daha sonra Şükran Kurdakul, abim benden 10 yaş büyük. Yaşasaydı 94 yaşında olacaktı. Onun çıkardığı dergide, yayınevine çalıştım. Cep harçlığımı veriyordu.

Bir de Konservatuar eğitimi aldınız. Onu da anlatır mısınız?

Dört, dörtbuçuk  yıl okudum konservatuarda. Evimizde piyano vardı. İstanbul da o zaman evinde piyano olan aile sayısı parmakla sayılacak kadar azdı. Vardı Yahudi ailelerde ve Selanik göçmenlerinde. Onlar da dönmedir. Annem ablama piyano dersi aldırmaya başlıyor bir öğretmen eşliğinde. Ablam benden 7 yaş büyük. Şimdi 91 yaşında. Cin gibi. Ablam piyanoya pek ilgi duymadı ve bıraktı. Ailem aynı şansı bana da tanıdı. Rum Kızları piyano çalmayı öğretiyordu o zaman. Benim için de bir matmazel tutuldu. Beni kulağım iyiydi. Müzik yeteneğim vardı. Ancak oğlum Fazıl kadar değil. Matmazel bir, iki yıl piyano dersi verdi ardından konservatuara girdim. Piyano hocam Verda Ün. Ünlü müzisyen Ekrem Zeki Ün’ün eşi. Koro öğretmenimiz  Demirhan Altuğ’du. Eğitimci olarak onlar çok iyi insanlardı. Ekrem Zeki Ün dersler verirdi Konservatuarda. Konservatuar dediysem İstanbul Konservatuvarı öyle büyük bir bina değildi o zamanlar. Bir apartman, 4 katlı bir apartman. Her katında, odalarında müzik yapılırdı.

O zamanki hocalarımız çok değerliydi. Müzikten çok iyi anlayan, ancak başka şeyle ilgilenmeyenler vardır. O da yeni kuşakta. Bizim hocalarımız çok yönlüydü.

Bu arada eşim Handan iyi bir eğitimcidir. TED Kolejinde çalıştı. Çalıştığı dönemde ben de koleje gidip geliyorum. Okulda ilk müdürden başlayarak müdürlerin fotoğrafları asılı duvarda. Oradaki ilk müdür, Maarif Cemiyeti’nin (Türk Eğitim Derneği) kurucusu olan Fuat Say’dır. Fuat Say amcamdır. İyi bir matematikçiydi.

                • Almanya’daki öğrencilik sürecinizi anlatır mısınız?

                • Alman Sosyalist Öğrenci Birliği’nin haşarı bir öğrencisiydim. Almanya’ya 1954 yılında gittim, 1960 yılında geri döndüm. O kadar demokratik bir ülke ki… Sosyalizmi okuyoruz, tartışıyoruz, yazıyoruz. Icığını, cıcığını inceliyoruz. Konferanslar veriyoruz. Öyle bir iki değil, yıla da 20 kez. Sosyalizmin şu dönemi, bu dönemi diyerek her yönünü öğreniyoruz. Yani anlayacağınız sosyalizmi iyi bilirim. Türkiye de pratikte herkes bildiği için guruplarda çekişmeler, kavgalaşmalar  olur. Avrupa’da sosyalist bir grup içinde hırgür, çekişme olmaz. Bizde olur. Bu önemli bir nokta. Almanya’da meslek okulunda okudum. Üniversitede değil.

                • Yazarlık yaptınız, çevirmenlik yaptınız. Bize o süreci, yazdığınız kitapları, dergileri anlatır mısınız?

                • Bingöl’den dönünce İstanbul’da yazarlık çevirmenlik yaptığımı söylemiştim. Cep harçlığımı kazanıyordum. Öyle geçim parası filan almıyordum. Yazdığım yayınlar: Türk Solu Dergisi, Aydınlık Dergisi ve Teori Dergisi. Kim yazı isterse verdim. Bana kim yakınlık gösterdiyse ben de ona yakınlık gösterdim.

                İlk ödül aldığım kitabım “Kocakurt” (1976),  Milliyet Roman Yarışması’nda ödüle layık görüldü. Ardından daha önce yazdığım, yayımlanmış, yayımlanmamış öykülerimi topladım bir kitapta. Bingöl Hikayeleri (1980), İpek Halıya Ters Binen Kedi (1982) ilk epik hikâye olarak bilinir. Güneşin Savrulduğu Yerden (1988), Bingöl Hikayeleri adlı eserin yeniden yayımlandığı kitabım, Ağaçlar Çiçekteydi. Müzik alanında ise; Müzik Ansiklopedisi, 4 cilt, Müzik Öğretimi (1996), Müzik Tarihi (1994), Müzik Atlası (1995), Müziğin Kitabı (2000), Müzik Sözlüğü (2002), kitaplarım yayımlandı.

                Bingöl’de köy hayatını öğrendim. Açlık nedir, sefalet nedir, itilmek nedir, kakılmak nedir orada öğrendim. Köylüler açsa ben de açım. Şehirden bir kez olsun konserve almadım. Birbirimizi çok sevdik. Bingöl Hikâyeleri böyle ortaya çıktı.

ANADOLU, EN ÜCRA KÖŞESİNE KADAR MÜZİSYENDİR

                • Müzik eğitiminin şimdiki durumu ve geleceği hakkında ne söylemek istersiniz?

• Toplumda müzik sanatı ne kadar değer görüyorsa, müzik yayıncılığı da o kadar değer görüyor. Bunun dışında, ulusumuz, halkımız, Anadolu baştanbaşa, en ücra köşesine, Hakkari’sinden Şemdinli’sine kadar müzisyendir. Âşık olur türkü yaratır, söyler, acı çeker yine söyler. Buna türkü demeyelim çok çeşitleri var çünkü. Yani Anadolu halkı, tüm duygu ve düşüncelerini müzikli sözlerle  dile getirir.  

                Bir de uygar dünyanın ortaya çıkardığı sanat dalları vardır. Resim sanatı, heykel sanatı gibi… Bizim geleneklerimizde bu yoktur. Ancak müzik sanatı bizde çok daha eskidir, çok daha çeşitlidir, çok daha gelişkindir. Özellikle Doğu Anadolu insanı… Yediği ekmek çökelektir ama bir türkü söyler. Aman Yarabbi! İnanamazsınız. Neden çünkü böylece derdini haykırır. Çünkü derdini, tasasını, aşkını sevgisini haykırır türkü ile. Bakınız zengin köyler, tuzu kuru köyler türkü sevmezler, hor görürler… Yoksul olan insanlar türküye daha çok değer verir. Aç biilaç olan insanlar türküye düşkündür. Bunları çok iyi kategorize etmek gerekir. Böyle çalışmalar yapıldı, yapılmadı değil. Fakat bu çalışmaları yapanlar, kendilerinden önce yapılan derleme çalışmalarını yok sayarak sanki ilk defa kendileri yapmış gibi davrandılar. Onları pek suçlamıyorum çünkü, türkülerin notaya alınması bambaşka bir kültürdür. Bizim türkülerimizin nota ile hiçbir birlikteliği yok. Bunu kimseler aşamadı. Bu birlikteliği kurma, bu birlikteliği, bu birlikteliği sağlama açısından. Zaten var olan halk türkülerini çok sesli hale getirmek yaratıcılık değildir. Bizim birçok bestecimiz, Anadolu türkülerine eğilmiştir. Türkülerimiz notaya geçirmişlerdir. Ancak bu bir başarı değil, ayrıca yeterli değil.

                Bunun marifet olmadığını Fazıl önsezileriyle fark etmiştir. Ben de söylüyorum böyle olduğunu. Fazıl’ın başta ses için, tema için yararlandığı parçalar var. Ancak şimdi yararlandığı parçaları piyanoya uyarlıyor. Doğru da yapıyor. Sahtekârlık yok onda, dürüstçe yapıyor. Bir Anadolu ezgisinin bir kısmını alıp işlediği gibi, ondan esinlenerek de yeni çalışmalar yapıyor.

                • Günümüzde size göre müzik yayıncılığı ne durumdadır, anlatır mısınız?

                • Yürekler acısı bir durumda. Ben istediğim kadar yazayım, müzik ile ilgili yayıncılığımız zayıf. Karadağ diye bir ülke var, bizim müzik yayıncılığımız ancak onun kadardır. Halbuki çok yaratıcı ve müzikal bir milletiz.

FAZIL MÜZİKÇİ DOĞMUŞ

                • Ülkemizin bütün dünyadaki  temsilcisi değerli piyanistimiz ve bestecimiz Fazıl Say’ı  babasından dinleyebilir miyiz?               

• Babası olarak tabiî ki onu anlatırım. Fazıl müzikçi doğmuş. Daha iki yaşındayken içinden geldiği gibi ritmik hareketlerle sallanırdı. Öyle çocuklar vardır, durduk yerde ritmik hareketlerle sallanırlar. Ben bunun müzik yeteneği ile ilgili olduğunu bilmiyordum. Fakat Fazıl 4-5 yaşına gelince sanki  piyano dersi almış gibi  çalmaya başladı. Bir gün arkadaşım Mithat Fenmen’e Fazıl’dan söz ediyor. Mithat Fenmen, eğitimci olarak, insan olarak çok büyük bir besteci. Getirin bakalım diyor. Ve ardından Fazıl’ı her gün çalıştırıyor. Öyle büyük bir keyifle çalıştırıyor. Fazıl’a müzik öğretmekten,  piyano çalmayı öğretmekten son derece hoşnut. Fazıl,  Mithat Fenmen ile çalışmaya 4.5, 5 yaşında başladı. Bu durum Fazıl’ın ilkokulu bitirmesine dek sürdü. İlkokuldan sonra Fazıl Konservatuara başladı. Mithat Fenmen öğretmeni oldu. Ancak iki ay sonra öldü. Büyük adamdı Mithat Fenmen. Fazıl’a ders vermeye başladıktan birkaç ders sonra kendi kendime, bu dersler bedava olacak değil ya… diyerek sormaya kalkıştım. Daha sorumu bitirmeden: “Anlaşıldı, ben bu öğrencilerden hiç para almıyorum. İdil’i de, Suna’yı da böyle çalıştırdım. Ve daha birçoklarını… Fazıl’dan da almam.” dedi.  

                Böyle insanlar. Bunu anlatmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Yayımlanacak diye de seviniyorum. Mithat Fenmen kendini müziğe adamış, insanlığa adamış bir adam. İnsan ile müzik ilişkisine adamış bir büyük adam. Mithat Fenmen’in ölmesi acı oldu. Ancak öğrencisi Kâmuran Gündemir, hemen Fazıl’ı aldı. Kâmuran Gündemir, Ankara Konservatuarında önemli bir hoca, profesör unvanı almış bir adam. Fazıl’ı bu hocalar eğitti. Konservatuar eğitimi ilkokuldan sonra 3 yıl ortaokul, 3 yıl lise ve 4 yıl da lisans eğitimi olmak üzere 10 yıl sürüyor. Fazıl bunu 4 yılda bitirdi. Ne yapsın? Sınıf atlatıyorlar. Hocaları; başta Mithat Fenmen ardından Kâmuran Güldemir büyük insanlar. Ve her şeyin farkındalar. Türkiye’nin durumunun, Türkiye’de piyano çalmanın, piyanist olmanın ne olduğunu biliyorlar. Bu nedenle Fazıl’ı yönlendirdiler. Fazıl okulu bitirir bitirmez Alman bursu kazanarak hemen oraya gitti. Henüz 17 yaşındaydı.  Düsseldorf Müzik Yüksek Okulunda eğitimini sürdürdü. Almanlar neredeyse onu kaptı. Ne araya aracı koyma, ne torpil hiçbir şey yapılmadı. Hâlen de araları çok iyi.

                Fazıl şimdi de Çin ve Japonya müziklerine, otantik müziklerine taktı. Araştırıyor, güzel şeyler yapıyor. Japonlar Fazıl’a çok değer veriyorlar. Sanki Japon İmparatoru Fazıl. Buna sevgi denemez adeta bir tutku bu.

İDİL BİRET, SUNA KAN OLMASAYDI FAZIL SAY OLMAZDI

                • Fazıl Say’ın babası olarak çocukları müziğe yönelen velilere ve öğretmenlere neler önerirsiniz?

                • Tabi yaşadığım bir süreci içeriyor bu soru. Kendimle ilgili olarak değil Fazıl ile yaşadığım süreç. Müzik ile ilgili ne düşündüysem Fazıl’ı ona yönlendirdim. Bir baba olarak Fazıl’a yaptığım yönlendirmeler Konservatuarın yönlendirmeleriyle örtüşüyordu. Hiç çatışmıyordu. Aykırılığı yoktu.

                Fazıl bizim türkü dağarcığımızın değerini türkücülerden çok daha iyi bilir, önemini bilir. Türk Halk müziğinin değerini, önemini, dünyadaki yerini ve ne kadar ileri olduğunu bilir. Konservatuarda bir yandan müzik teorisinin ıcığını cıcığını çıkarırken, bütün bunların bizim halk müziğimizden çıktığını söylemiştir. Hiç korkmaz hep açık konuşur. Fazıl’ın en üstün tarafı budur bence.

                Hiç kimseyi önemsememek, hiç kimseyi incitmek istemem. Fazıl 30 yıldır dünyaca tanınıyor. Dünyada piyasası 30 yıldır sürüyor. Bütün dünyada, beş kıtada tanınıyor, seviliyor. Sürekli konserlere çağırılıyor. Bu durumda olan başka bir sanatçı yok. Tüm dünyanın paylaşamadığı bir sanatçı Fazıl. İdil Biret , Suna Kan, o zamanın sanatçılarının, günümüz kuşağına  çok büyük katkısı var. Onlar olmasaydı Fazıl Say olmazdı. Konservatuar olmazdı.

                • Hocam var mı velilere, öğretmenlere öneriniz?

                • Müziğe yeteneği olmayan insan sayısı çok azdır. %3-7 dolayındaki kişinin kulağı iyi duymayabilir. Mesele en iyi olanı ortaya çıkarmak; “Buldum seni çocuk” diyebilmek. Bunu bulabilmek önemli. Ancak bakıyorsunuz yok.  Mesela neden Fazı Say’ın ardından yeni Fazıl Say’lar çıkmadı?

                Mesela Muhiddin Dürrioğlu, tanımıyoruz Oysa dünyada konser vermediği yer yok. Bütün dünya tanıyor. Belçika’da yaşıyor. 21 yaşında profesör olmuş.

Siz çok yönlü bir insansınız. Eğitimci, kültür insanı, edebiyatçı, yazar. Bu günkü edebiyatımızın durumunu nasıl buluyorsunuz?

• Ben bu sorudan kaçayım en iyisi. Aslında edebiyata çok yetenekli bir halkız. Anadolu’da diğer halklar da yetenekli bu konuda. Hepsi yetenekli. Bunun değerini bilme ve değerlendirmek lazım. Ancak devlet olarak buna hiç yanaşmadık. Zaten üstün olan kendini belli eder. Doğru üstün yetenek kendini belli eder. Ancak onun yeteneğini anlayabilecek, yönlendirecek öğretmenler var mı?

Hocam kişiliğinizde etkili olan Bingöl’de yaşadığınız ve unutamadığınız bir anınız var mı?

• Çok anım var ve hepsi önemli. Başka bir zaman anlatayım. Geçen yıl gelip beni aldılar götürdüler. Çok mutlu oldum. Gezdik. Okul yeniden yapılmış. Ancak öğrencilerim şimdi 60, 70 yaşında.

ÇOCUK MÜZİKLİ BİR ORTAMDA DOĞARSA MÜZİĞE YATKINLIĞI ARTAR

Hocam kişiliğin oluşmasında, insanlaşma sürecinde sanat eğitiminin payı büyük. Sizce Türkiye de bu konuya yeterince önem veriliyor mu?

Verilmiyor hayır. Aslında müzik eğitimi çok küçük yaşlarda başlamalı. Radyodan, plaklardan müzik dinlemeli. Bir çocuk,müzikli bir ortamda doğarsa müziğe yatkınlığı artar; yeteneği ortaya çıkar. Fazıl öyle keşfedildi. Çok yetenekli olduğu, üstün yetenekli olduğu ortaya çıktı. Bunu Türkiye geneline uygulamak lazım. Türkiye’de nice Fazıl Say’lar vardır. Ondan daha üstün daha yetenekli nice çocuklar vardır. Hani nerede? Bu konuda ne gayret gösterdi, nasıl bir çalışma yaptı bizim eğitim sistemimiz? Yok mu, var. Diyelim ki Erzurum’da bir öğretmen, bir öğrencisinin yeteneğini saptıyor. Konservatuara götürüyor oradan bir hoca çocuğu dinliyor ve yetenekli olduğunu görüyor. Ancak bunlar çok az. Milyonda bir. Tabi ki kesin bir oran değil bu.

Neyse ki ilkokullarımız, ortaokullarımız, liselerimiz müziklidir. Avrupa’da müzik diğer derslerden ayrılır. Bizde ise müzik eğitimi diğer derslerden ayrılmaz. Ben öğretmenlik yaptım biliyorum teklif çocuktan gelir ve türkü söylemeye başlar. Hatta okula başlamadan, okula gelirken türkü söyleyerek gelir. Böyle bir manzaraya Almanya da, Belçika da rastlayamazsınız. Biz çok yetenekli bir halkız ancak değerini bilmiyoruz. Kurduğumuz sistemler, eğitim sistemleri çok soğuk. Bana bile soğuk geliyor. Çocuğa kim bilir nasıl geliyor. Öyle değil mi?

Bugünkü sistemde öğretmenler yeterli müzik eğitimi almadan yetişiyor. Öğrencisinin yeteneğini fark etmek şöyle dursun, öğrencisini müzik konusunda eğitemiyor.

Müziğin değerini bilemiyoruz. Farkında değiliz müziğin. Türkülerimizin değerinin farkında değiliz. Türkülerimizin müzik olduğunu bilmiyoruz.

• Günümüzde bazı kesimlerde halkımıza güvensizlik var. Oysa büyük değişimlerin arefesindeyiz. Siz bu konu da ne düşünüyorsunuz?

• Çok yetenekli bir milletiz. Halkımız bir türküyü söylerken hissederek, hiçbir duygusun es geçmeden duyarak söyler. İsviçre’deki bir çocukta bu yetenek var mı? Var ancak çok daha az.

• Siz Ulusal Eğitim Derneği’nin Onursal üyesisiniz. Öğretmen Dünyası  dergisi 40 yıldır imece ile çıkıyor. Son olarak dergimiz yayın kuruluna, okurlarına, derneğimiz üyelerine ne demek istersiniz?

Derginizin Yayın Kurulunu, ki içinde siz de varsınız kutluyorum. Çok değerli ve önemli bir çalışma.

*Öğretmen Dünyası Dergisi, 474.sayı(Haziran 2019), s.29-33.

MÜZİK İNSAN FORMASYONUNDA EN ÖNEMLİ ÖGELERDEN BİRİDİR**

**Refik Saydam “Ahmet Say’la Söyleşi”, MÜZED Dergisi 5.sayı(İlkbahar 2002)s.11

Ahmet Say, 1935 yılında İstanbul, Kadıköy’de matematik öğretmeni Fazıl Say ile felsefe öğretmeni Nüzhet Say’ın oğlu olarak doğmuştur. Piyano eğitimine 7 yaşında başladı. İstanbul Erkek Lisesi’nden mezun oldu. Ortaokul ve lise öğreniminin yanı sıra okul yıllarında 1946 yılında Ferdi Ştatzer’in isteği üzerine İstanbul Belediye Konservatuvarı’na girerek 1950 yılına kadar devam etti. 1945-50 yılları arasında Verda Ün ile piyano, Demirhan Altuğ ile teori ve Raşit Abed ile armoni çalıştı. 1954 yılında Almanya’ya basın-yayın eğitimi almak için gitti ve 6 yıl orada kaldı. Gazetecilik okurken Kurt Köhler adında bir müzikolog ve orkestra şefinin evinde pansiyoner olarak kaldı. Bir yandan da müzikolog Kurt Köhler’in özendirmesiyle müzikolojiye ilgi gösterdi.

 Türkiye’ye dönüşünde akademisyen olmak istedi ancak Almanya’daki okulunun denkliği kabul edilmeyince Bingöl’e Almanca öğretmeni oldu. 1960 yılında Türkiye’ye döndüğünde Bingöl’e Almanca öğretmeni olarak atandı ve üç yıl halk eğitimcisi ve folklorcu olarak görev yaptı. Bu dönemde türkü, ağıt ve masallar derledi, halk dansları toplulukları kurdu ve çocuk toplulukları yetiştirdi. Bingöl Hikayeleri adlı eseri bu dönemin ürünüdür. Bingöl’deki öğretmenliğinin ardından Erzincan’da halk eğitim uzmanı olarak çalıştı. 1964 yılında Ankara’ya döndü.

Piyanist ve besteci Fazıl Say oğludur. Ahmet Say, konservatuvarlar ile üniversitelerin müzik bölümlerinde temel eser olarak okutulan müzik kitaplarının yazarıdır.

 Ahmet Say, 1967 yılında Türk Solu adlı derginin yazı işleri müdürü oldu. 12 Mart 1971 tarihinde verilen muhtıra sonrası 4 kez gözaltına alınan ve toplam 17 ay hapis yattı. Hapisten çıktıktan sonra 1976 yılında “Kocakurt” romanını yazdı.

 Ahmet Say, oğlu Fazıl’a aldığı ilk piyanonun parasını da hapisteyken yazmaya başladığı ‘Kocakurt’ adlı romanıyla kazandı. ‘Cezaevinde kalmak beni eğitti’ diyen Say, o günlerle ilgili şunları anlattı: ‘Davalarda hüküm almadığım halde bir dava sarktığı için beni Ulucanlar Merkez Cezaevi’ne attılar. Maksim Gorki’nin bir kitabının adı, ‘Benim Üniversitelerim’dir. Cezaevi de gerçekten benim için üniversite oldu. Orada 5-6 ay kaldım. Mahkumların ‘Kocakurt’ diye seslendikleri bir dolandırıcının anlattığı hikayelerden hareketle bir roman yazdım. Milliyet’in roman yarışmasına gönderdim, oradan ödül aldım ve kitap basıldı. Kazandığım parayla Fazıl’ın ilk piyanosunu aldım.’

 1977-1983 yılları arasında aylık “Türkiye Yazıları” dergisini; Cemal Süreya, Vecihi Timuroğlu, Ragıp Gelencik, Demir Özlü, Ali Püsküllüoğlu ile birlikte çıkardı.

 1980 yılından sonra ise sadece müzik yazarlığı ile ilgilendi. Ahmet Say, 2 Mart 1992 tarihinde kurulan ve 2 yıl başkanlığını da yaptığı “Edebiyatçılar Derneği” kurucu üyelerindendir.

 1982 yılında yazdığı “İpek Halıya Ters Binen Kedi” (epik öykü) adlı hikâye kitabı Almanca’ya çevrilerek 1985 yılında Berlin’de yayınlanmıştır.

 1985 yılında “Müzik Ansiklopedisi Yayınları”nı kuran Ahmet Say, Türkiye’de konservatuarlar, üniversitelerin müzik eğitimi bölümleri, müzikçiler ve müziksever aydınlar tarafından ilgiyle karşılanan kitaplar yazdı.

 1995 yılında “The Music Makers in Turkey” adı ile İngilizce hazırlanan kitabı, Türkçe olarak “Türkiye’nin Müzik Atlası” adı ile 1998 yılında yayınlanmıştır.

 Daha önce 2012 yılında; Bingöl Hikâyeleri (Güneşin Savrulduğu Yerden) adları ile yayınlanan kitabı Ca Yo Ke Tij Ti Ra Bena Vila ismi ile Zazaca olarak Evrensel Basım Yayın tarafından yayınlandı. Ahmet Say, aynı zamanda 1978 yılında kurulan Say Yayınları’nın sahibidir.

 Türkiye’nin önde gelen gazete ve dergilerinde yayımlanan yüzlerce müzik eleştirisi ve sanat sorunları üzerine yazdığı ilginç yazılarıyla tanınan Say, uluslararası ve ulusal müzik toplantılarında yankı uyandıran, incelediği sorunların çözüm yollarını gösteren bildiriler sundu.

 Ödülleri :

1970 – TRT Ödülleri Öykü Yarışması Başarı Ödülü (Kamil’in Atı adlı öykü)

1974 – Yeni Adımlar Dergisi’nin açtığı Sabahattin Ali Hikaye Yarışması Birincilik ödülü

1975 – Antalya Film Festivali Öykü Yarışması Mansiyon ödülü

1975 – Kocakurt adlı romanı ile (Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda basılmaya değer ürünler arasında yer aldı.

Kitapları :

2012 – Ca Yo Ke Tij Ti Ra Bena Vila

2011 – Ağaçlar Çiçekteydi

2008 – Müzik Ansiklopedisi – 3 Cilt Takım

2008 – Müzik Nedir, Nasıl Bir Sanattır ?

2007 – Mozart (Mozart’ın Anısına)

2007 – Müzik Yazıları

2002 – Müzik Sözlüğü

2000 – Müziğin Kitabı

1996 – Müzik Öğretimi

1995 – The Music Makers in Turkey

1994 – Müzik Tarihi

1988 – Güneşin Savrulduğu Yerden

1982 – İpek Halıya Ters Binen Kedi (epik öykü)

1980 – Bingöl Hikâyeleri (öyküler)

1975 – Kocakurt

RAMAZAN (ŞEKER) BAYRAMI VE 1 MAYIS EMEK VE DAYANIŞMA GÜNÜ KUTLU OLSUN…

Değerli üyelerimizin, değerli dostlarımızın Ramazan (Şeker) Bayramlarını ve 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günlerini kutlar, bayramların ülkemize ve insanlığa mutluluk, esenlik getirmesini dileriz.

Müzik Eğitimcileri Derneği (MÜZED) Genel Merkezi

HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ ANKARA DEVLET KONSERVATUVARINDAN MUAMMER SUN SEMPOZYUMU

Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı 22-23 Mart 2022 günlerinde “Bestecilik, Fikir İnsanı ve Müzik Eğitimciliği Boyutlarıyla Muammer Sun Sempozyumu düzenledi.

Sempozyumla ilgili ayrıntılı bilgiye, oturum-bildiri-konser izlencesine, bildiri özetlerine aşağıda verilen sempozyum internet adresinden ulaşılabiliyor:

http://www.adksempozyum.hacettepe.edu.tr/tr

Değerli üyelerimize, müzik eğitimcilerimize, sanatçılarımıza, konuya ilgi duyan yurttaşlarımıza önemle duyururuz.

SEMPOZYUM İZLENCESİ

22 Mart 2022, Salı
10:00-10:30
Açış Konuşmaları – Prof. Metin Munzur & Sinemis Sun
10:30-11:00
Açış Konseri – “Bozkır” Obua ve Piyano için / Mert Özerk (Obua) & Metin Munzur
(Piyano)

  1. Oturum
    11:00-11:15
    Ali Uçan – “Muammer Sun’un Türk Müzik Devrimindeki Yeri ve Önemi: Akortlu Doğdu, Akortlu Yetişti-Çalıştı ve Devrimi Yeniden Akortladı”
    11:15-11:30
    Doğan Çakar – “Atatürk Müzik Devriminin En Sıkı Takipçisi, Uygulayıcısı ve Bir Cumhuriyet Bestecisi Olarak Muammer Sun”
    11:30-11:45 Fatih Akman – “Fikirden Eyleme Muammer Sun”
    11:45-12:00
    12:00-12:30
    Ersin Antep – “Yokluktan Esere: Muammer Sun”
    Tartışma
    12:30-13:30 Ara
    Mini Konser
    13:30-14:00 Keman ve Piyano için Üç Parça / Nazlı Avcı (Keman) & Elif Önal (Piyano)
  2. Oturum
    14:00-14:15 Can Aksel Akın – “Schubert’ten Sun’a Lied”
    14:15-14:30
    Elif Önal – “Muammer Sun’un ‘Keman ve Pı̇yano İçı̇n Üç Parça’ Adlı Eserı̇nı̇n Pı̇yano İcra Pratı̇ğı̇ Açısından Değerlendı̇rı̇lmesı̇”
    14:30-14:45 İlker Deniz Başuğur – “Muammer Sun’un Çerkes Süiti Adlı Eserinin Stil Analizi”
    14:45-15:00
    Boran Mert – “Muammer Sun’un Eserlerı̇nde Görülen Cümle ve Motı̇f Yapılarının Makamsal-Modal Temelı̇nı̇n İncelenmesı̇”
    15:00-15:30 Tartışma
    15:30-16:00 Ara
    Mini Konser
    16:00-16:30
    Şarkılar / Arda Aktar (Bariton) & Mehmet Yılmaz (Bas) & Elif Önal (Piyano)
    “Yum Gözlerini” (Şiir: Muammer Sun)
    “Seni Sevdim Diye” (Şiir: Ömer Hayyam)
    “Çek Şarabı” (Şiir: Ömer Hayyam)
    “Sevdikçe Yaşıyorum” (Şiir: Aziz Nesin)
    (Sol El Konçertosu)
  3. Oturum
    16:30-16:45
    Murat Çamlıtepe – “Muammer Sun’un Çocuk ve Gençlik Koroları Eserlerinde İşlediği Evrensel Değerler Üzerine”
    16:45-17:00
    Serkan Demirel – “Muammer Sun’un Sözlü Marşlarının Müzik Eğitimi Açısından Değerlendirilmesi”
    17:00-17:15 Selçuk Bilgin – “Eğitim Müziği ve Muammer Sun”
    17:15-17:30
    İlknur Özal Göncü & Atilla Çağdaş Değer – “Muammer Sun’un Koro Eğitimi Anlayışının İncelenmesi”
    17:30-18:00 Tartışma
    23 Mart 2022, Çarşamba
    Mini Konser
    10:00-10:30 Yurt Renkleri 1. Defter / Tayfun İlhan (Piyano)
  4. Oturum
    10:30-10:45 İvan Çelak (Celac) – “Muammer Sun’un Prozodi Anlayışı”
    10:45-11:00 Arda Erdem – “‘Yurt Renklerı̇’ ve ‘Muammer Sun’un Düşünce Dünyası’ Analojı̇sı̇”
    11:00-11:15
    Yiğit Aydın – “Muammer Sun’un piyano için Uzun Hava ve Kırık Hava’sında doku, ses ve tümcedizim, biçim”
    11:15-11:45 Tartışma
    11:45-13:00 Ara
    Mini Çalışma
    13:00-14:00
    Beden Perküsyonu Atölye Çalışması
    HÜADK Muzaffer Arkan Kızlar Korosu
    Yürütücüler: Özgü Bulut & Atilla Çağdaş Değer
  5. Oturum
    14:15-14:30
    Nihan Tahtaişleyen – “Süreli Yayın Arşivlerinde Muammer Sun’un Türkiye Müzik Politikalarına Dair İzleri”
    14:30-14:45 Pınar Beşevli – “Muammer Sun ve Türkiye’de Çağdaş Müzik Politikaları”
    14:45-15:00
    Yeşim Baltacıoğlu – “Türkiye’nin Kültür ve Sanat Politikaları Alanlarında Bir Fikir ve
    Mücadele İnsanı Olarak Muammer Sun’un Yeri ve Önemi”
    15:00-15:15
    Refik Saydam – “Prof. Muammer Sun’un Eğitim ve Sanat Alanındaki Örgütsel Yaklaşımı”
    15:15-15:30 Tartışma
    15:30-16:00 Ara

Mini Konser
16:00-16:30
Koro Şefi: Atilla Çağdaş Değer
Piyanistler: İrem Alpaslan – Polat Cansızoğlu – Tuna Karakaya
Müzik ve Bale Ortaokulu Müzik Bölümü 5. Sınıf Korosu
“Hoş geldiniz” Söz-Müzik: Muammer Sun
“Dağlardan “ Söz: Muammer Sun Müzik: Fransız Ezgisi
“İnatçı İki Keçi” Söz-Müzik: Muammer Sun
“Yeni Yıl Yeni Yaş Türküsü” Söz-Müzik: Muammer Sun
“İyilik Yap İyilik Bul” Söz-Müzik: Muammer Sun
Müzik ve Bale Ortaokulu Müzik Bölümü 6., 7. ve 8. Sınıflar Korosu
“Gökten Üç Elma Düştü” Söz-Müzik: Muammer Sun
“Annemize Türkü” Söz-Müzik: Muammer Sun
MBO ve MSSL Korosu
“Biz Atatürk Gençleriyiz” Söz-Müzik: Muammer Sun

Oturum
16:30-16:45 Hakan Cevher – “Muammer Sun’un İzmir Güncesi”
16:45-17:00
Utkan Mesci & Cenk Güray – “Muammer Sun’un Penceresinden Ankara Devlet Konservatuvarı Derleme Gezileri”
17:00-17:15 Tartışma
17:15-17:30
Mini Dinleti – “Muammer Sun’un Halk Müziği Hafızası” / Celal Sezer (Ses) & İsmet Karadeniz (Refik-i Rebap) & Utkan Mesci (Bağlama) & Cenk Güray (Divan Sazı)
“Gomidas Derlemelerinden Bir Halay Havası” (Geleneksel)
“Daldalan Barı” (Geleneksel)
Müşterek Taksim “Yar Yare Karşı” (Söz-Şah İsmail Hatayi, Müzik-Cenk Güray, Muammer Sun’a ithafen…)
17:30-18:30
Kapanış Paneli – M. Ertuğrul Bayraktarkatal (Moderatör) & Rengim Gökmen & Yiğit Aydın & İsmail Sezen & Atilla İğmirlioğlu & Pınar Alpay
Kapanış Konseri
19:30-20:00
Yaylı Çalgılar Dörtlüsü (Dünya Prömiyeri) / Bilkent Quartet
Bahar Kutay (1. Keman)
Adelya Ateşoğlu (2. Keman)
Elif Kuştan (Viyola)
Yiğit Sami Ülgen (Viyolonsel)

MÜZİK EĞİTİMCİLERİ DERNEĞİ (MÜZED) GENEL MERKEZİ 10. OLAĞAN GENEL KURUL TOPLANTISINA ÇAĞRI

SEVGİLİ MÜZED ÜYESİ,

Derneğimizin 2020 yılının Haziran ayında yapılması gereken ancak Kovid 19 salgını nedeniyle T. C. İçişleri Bakanlığı Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğünce ertelenen 10. Olağan Genel Kurul Toplantısı 30.06.2021 yapılacağını; KOVİD 19 Salgını henüz devam etmekte olduğu için ilk toplantıda çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantının 28.08.2021 günü yapılacağını duyurmuştuk: (http://www.muzed.org.tr/?p=1906)

30.06.2021 günü MÜZED 10. Olağan Genel Kurulu ilk toplantısında gereken çoğunluk sağlanamamıştır.

Önceden duyurduğumuz karar uyarınca MÜZED 10. Olağan Genel Kurulu 28.08.2021 Cumartesi günü saat 14:30’da Ankara Maltepe’de bulunan Çankaya Belediyesi Yılmaz Güney Sahnesinde toplanacaktır.

Değerli üyelerimize duyurur, belirtilen gün ve saatte toplantı salonunda hazır bulunmalarını önemle rica ederiz.

Bu vesileyle MÜZED üyesi olmanın sorumluluğu ve duyarlılığıyla arkadaşlarımızın (varsa) geçmişe yönelik ödenti borçlarını da kapatmalarını bekliyoruz. Ödenti borçları için dernek yöneticilerimizi telefonda aramanızı ya da bilgi@muzed.org.trmuzediletisim@gmail.com  adreslerinden birine e-posta göndererek bilgi almanızı rica ediyoruz.

MÜZİK EĞİTİMCİLERİ DERNEĞİ (MÜZED) MERKEZ YÖNETİM KURULU

GÜNDEM

  1. Açılış, saygı duruşu ve İstiklâl Marşı
  2. Müzik dinletisi
  3. Divanın oluşumu
  4. Yönetim, denetim ve onur kurulları raporlarının ayrı ayrı okunması, görüşülmesi; ve aklanması
  5. Tahminî bütçenin görüşülmesi ve karara bağlanması
  6. Tüzük değişikliği önerilerinin görüşülmesi ve karara bağlanması
  7. Şube kurulması konusunda merkez yönetim kuruluna yetki verilmesi
  8. Taşınmaz malların alımı-satımı konularında merkez yönetim kuruluna yetki verilmesi
  9. Vakıf girişimi konusunda merkez yönetim kuruluna yetki verilmesi
  10. Yönetim, denetim ve onur kurullarına seçim yapılması
  11. Dilekler ve kapanış

ÖDENTİ VE BAĞIŞLARINIZ İÇİN MÜZED BANKA HESAP NUMARASI

Ödenti ve bağışlarınızı derneğimizin T.C. Ziraat Bankası Ankara Kızılay Şubesindeki 3668994 5001 numaralı hesabına (Şube kodu: 1133 Bakanlıklar/ANKARA) (IBAN NO: TR760001001133036689945001) yatırabilir ya da dernek saymanına makbuz karşılığı elden teslim edebilirsiniz.

10. OLAĞAN GENEL KURUL TARİH VE SAATİ: 28.08.2021 CUMARTESİ 14:30

TOPLANTI ADRESİ: ÇANKAYA BELEDİYESİ YILMAZ GÜNEY SAHNESİ, Maltepe, Şht. Gönenç Cd. No:16, 06570 Çankaya/Ankara

TOPLANTI SALONU HARİTASI İÇİN TIKLAYINIZ:

(https://www.google.com/maps/place/%C3%87ankaya+Belediyesi+Y%C4%B1lmaz+G%C3%BCney+Sahnesi/@39.924836,32.8435414,18.5z/data=!4m18!1m12!4m11!1m3!2m2!1d32.8436692!2d39.924962!1m6!1m2!1s0x14d34f0290cc1f51:0x550607b2dd58195d!2zw4dhbmtheWEgQmVsZWRpeWVzaSBZxLFsbWF6IEfDvG5leSBTYWhuZXNpIE1hbHRlcGUsIMOHYW5rYXlhIEJlbGVkaXllc2kgWcSxbG1heiBHw7xuZXkgU2FobmVzaSwgxZ5odC4gR8O2bmVuw6cgQ2QuIE5vOjE2LCAwNjU3MCDDh2Fua2F5YS9BbmthcmE!2m2!1d32.8437436!2d39.9249233!3m4!1s0x14d34f0290cc1f51:0x550607b2dd58195d!8m2!3d39.9249233!4d32.8437436)


MÜZİK EĞİTİMCİSİ ARKADAŞIMIZ ABİDİN BELGE’Yİ KAYBETTİK BAŞIMIZ BAĞOLSUN…

ABİDİN BELGE

1952 Alaca-ÇORUM doğumludur. Ankara Hasanoğlan Atatürk İlköğretmen Okulunu(1970-1971), Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Müzik Bölümünü(1973-1974), Gazi Üniversitesi GEF GSE Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı Lisans Tamamlama programını(1986-1987) bitirdi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesinde Yüksek Lisans eğitimi yaptı.

Ankara Balâ Lisesinde müzik öğretmenliği ve okul müdürlüğü görevinde buundu. Ankara’da çeşitli orta dereceli okullarda müzik öğretmeni olarak görev yaptıktan sonra Ankara Lisesi Müzik Öğretmenliği görevinden emekliye ayrıldı. Emeklilik sonrası Hitit Müzik Dersanesinde ve kendi kurmuş olduğu Abidin Belge Müzik Merkezinde eğitimci ve yönetici olarak görev yaptı. Çalgı onarımı ve yapımı konularında çalışmalar yaptı.

1980 öncesi Tüm Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği (TÖB-DER) üyesiydi. 1990’dan itibaren kurulan eğitim işkolu sendikaları Eğitim-İş ve Eğitim-Sen’in üyesi oldu. Müzik Eğitimcileri Derneğinin (MÜZED) kuruluş hazırlıklarında görev aldı ve 1999’da derneğin kurucuları arasında yer aldı. MÜZED’de birkaç dönem yönetim kurulu üyeliğinin yanında diğer merkez kurullarında da görev yaptı. MÜZED Türkiye Müzik Öğretmenleri Orkestrasında Keman Grubu üyesiydi.

Abidin Belge ve eşi Emekli Öğretmen Melahat Belge’nin iki çocukları (Evrim Belge Sülün, Ozan Belge) ve üç torunları vardır. Ozan Belge ve eşi Nihan Belge müzik eğitimcisidir.

TUĞRUL GÖĞÜŞ’Ü KAYBETTİK BAŞIMIZ SAĞOLSUN

TUĞRUL GÖĞÜŞ

1956 yılında Ankara’da doğdu. Küçük yaşlarda Ermukan Saydam ile keman eğitimine başladı. Daha sonra “Gazi Eğitim Enstitüsü Müzik Eğitimi Bölümü”ne giren ve Saydam ile çalışmalarını bu kurumda da sürdüren Göğüş 1976 yılında “İzmir Devlet Senfoni Orkestrası”nın sanatçı üyesi oldu.

    Uzun yıllar “İzmir Filarmoni Derneği Yönetim Kurulu”nda çeşitli görevler üstlenen Tuğrul Göğüş ilk sayısı 1982 yılında yayınlanan “İzmir Filarmoni Dergisi”ni kurdu. Göğüş’ün basılmış çok sayıda kitabı ve araştırması bulunmaktadır.

    23 yıldan uzun bir süre “İzmir Devlet Senfoni Orkestrası”nda çalışan Tuğrul Göğüş bu süreçte “Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bilimleri Bölümü”nden de mezun oldu ve aynı okulda yüksek lisans yaptı.

     Sanatçının küğbilim alanında ürünler vermeye ve çeviriler yapmaya özellikle çaba harcamasının yanısıra çeşitli dergi ve gazetelerde yayınlanmış çok sayıda makale ve çevirisi bulunmaktadır. İzmir kentinin küğ yaşamına etkin biçimde katkıları bulunan Göğüş amatör koro ve orkestraların oluşturulmasına ve bu toplulukların çeşitli etkinlikler sergilemesine öncülük etmiş, ayrıca küğbilim alanında çeşitli sempozyum ve panellerin planlayıcısı ve uygulayıcısı olarak çalışmalar yapmış, küğbilimsel toplantılar düzenlemiştir. İzmir’de bulunduğu süre içerisinde “Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü”nde keman, orkestra, küğ tarihi, temel küğ bilgileri ve biçim bilgisi derslerini veren Göğüş bu okulda kurduğu öğrenci orkestrası ile İzmir’de ve Ege Bölgesi’nde çok sayıda dinleti yönetmiştir.

   Daha sonra kızının eğitimi nedeniyle Adana’ya yerleşen ve “Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası”na geçen sanatçı “Çukurova Üniversitesi Adana Devlet Konservatuvarı”nda Prof. Dr. Ferhang Hüseyinov ile keman dalında bir yüksek lisans daha yapmıştır.       “Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası”nda başkemancılık ve müdürlük yapan Göğüş daha sonra bu kurumdan ayrılarak “Çukurova Üniversitesi Adana Devlet Konservatuvarı”nda öğretim görevlisi olarak çalışmaya başlamıştır. Sanatçı halen bu kurumda keman, oda küğü, temel küğ bilgisi, biçim bilgisi derslerini vermiş ya da vermektedir. Göğüş Adana kentinde ve Çukurova yöresinde çoksesli ulusal ve uluslararası sanat küğü alanında faaliyetler gösteren “Çukurova Müzik Dostları Derneği”nin kurucu başkanı ve yönetim kurulu üyesiydi.

    Göğüş internette http://www.muziklopedi.org adresinde yer alan Türkiye’nin en büyük küğ ansiklopedisini kurma çalışmalarını sürdürmektedir. Sanatçı ayrıca “Ensemble Feverish Küğ Grubu”nun ve “Adonis Beşili”nin de bir üyesidir.

http://cukurovamuzik.com/?pnum=13&pt=Tu%C4%9Frul%20G%C3%B6%C4%9F%C3%BC%C5%9F

KİTAPLARI

Müziklopedi (http://www.muziklopedi.org/)

Tuğrul Göğüş / Learning Violin – 2. Cilt

Tuğrul Göğüş / Learning Violin – 1. Cilt

Bale’de Kırın Yazarı

Bale’de Dansçı: Dansçı’nın Yorumu

Bale’de Başlangıç

Bale’de Bilinmeyen İsimler ve Terimler Sözlüğü-4 (P-Z)

Bale’de Bilinmeyen İsimler ve Terimler Sözlüğü-3 (L-O)

Bale’de Bilinmeyen İsimler ve Terimler Sözlüğü – 2 (F-K)

Bale’de Bilinmeyen İsimler ve Terimler Sözlüğü – 1 (A-E)

Bale’de Eğitim

Bale’de Sahne Dekoru

Bale’de Mim: Jestlerle Kurulan İletişim

Bale’de Küğ ve Hareket

Tuğrul Göğüş – Keman Öğreniyorum, III. Defter

Tuğrul Göğüş – Keman Öğreniyorum, II. Defter

Tuğrul Göğüş – Keman Öğreniyorum, I. Defter

KURBAN BAYRAMI KUTLU OLSUN…